وفراء ( vafr ' ) ص . ع . ارض وفراء : زمينى كه گياه آن فراوان بود و كم نشده باشد . و راوية وفراء : توشه‌دان تمام پوست كه ناقص نباشد . و اذن وفراء : گوش بزرك . وفرة ( vafrat ) ا . ع . موى مجتمع بر سر و يا موى تا بنرمهء گوش رسيده . ج : وفار . و چون از نرمه گوش تجاوز كرده تا فرود آن رسد آن را جمة نامند و هرگاه از آن هم تجاوز كرده تا بكتف رسد آن را لمة گويند . و ارض فى نبتها وفرة : زمينى كه گياه آن فراوان بود و كم نشده باشد . وفرت ( vafrat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - فراوانى و بسيارى و كثرت . وفره ( vafre ) ا . پ . ابزارى مر جولاهگان را . وفز ( vafz ) و ( vafaz ) ا . ع . جاى بلند . و شتاب و شتابى . ج : اوفاز . و نحن على وفز : ما در شتابيم و يا ما در سر راهيم . و كذلك : نحن على اوفاز . وفض ( vafz ) و ( vafaz ) ا . ع . شتاب و شتابى . ج : اوفاض . يق : لقيته على اوفاض . وفض ( vafz ) و ( vafaz ) م . ع . وفض وفضا و وفضا ( از باب ضرب ) : دويد و شتاب رفت . وفض ( vafaz ) ا . ع . آنچه بر آن گوشت را بريده پاره پاره سازند . ج : اوفاض . وفضة ( vafzat ) ا . ع . خريطه‌اى كه شبان در آن زاد و اسباب خود گذارد . و تيردان چرمين . ج : و فاض . و گولب بالايين . وفع ( vaf ' ) ا . ع . بناى بلند . و ابرى كه در آن اميد باران باشد . وفع ( vafa ' ) ص . ع . غلام وفع : كودك گواليده ببيست سال رسيده . ج : وفعان . وفعان ( vef ' n ) ع . ج . وفع . وفعة ( vaf'at ) ا . ع . لته‌اى كه بدان آتش گيرند . و سربند شيشه . و خنور مانندى از شاخه خرمابن كه در آن طعام و جامه نهند . وفعة ( vafa'at ) ص . ع . غلام وفعة : كودك گواليده ببيست سال رسيده . وفق ( vafq ) ا . ع . سازوار و بسنده . و موافقت ميان دو چيز . يق : حلوبته وفق عياله : يعنى به اندازه كفايت عيال خود شير دارد و بيشتر ندارد . و كذلك : كسبه وفق عياله . و اتيتك لوفق الامر : جهة سازوارى كار بنزد تو آمدم . وفق ( vafq ) م . ع . وفقت امرك وفقا ( از باب حسب ) : موافق و سازوار يافتى كار خود را . و وفق امره : سازوار شد كار او . وفق ( vefq ) ا . پ . مأخوذ از تازى - سازوار و سازوارى و موافقت و بسنده . و وفق دادن : موافق و مطابق شدن . و وفق كردن : موافقت دادن و سازوار كردن . و بر وفق : يعنى موافق و مطابق و مناسب . وفل ( vafl ) ا . ع . چيز اندك . وفل ( vafl ) م . ع . وفلته وفلا ( از باب ضرب ) : بركندم پوست آن را . وفنة ( vafnat ) ا . ع . قلت و كمى در هر چيزى . وفود ( vofud ) ع . ج . وافد . وفود ( vofud ) م . ع . وفد وفدا و وفودا . ر . وفد . وفور ( vofur ) ع . ج . وفر . وفور ( vofur ) م . ع . وفر وفرا و و فورا . ر . وفر . وفور ( vofur ) م ف . پ . مأخوذ از تازى - وافر و فراوان و بسيار . وفه ( vafh ) م . ع . وفه وفها ( از باب فتح ) : خادم كليسيا گرديد . وفهية ( vafhiyyat ) ا . ع . خدمت كليسيا . و منه : لا يغير وافه عن وفهيته و لا قسيس عن قسيسيته . وفى ( vaf ) ا . ع . زمين بلند برآمده . وفى ( vafiyy ) ص . ع . بسر برندهء عهد و پيمان . ج : اوفيا . و تمام و رسان . وفى ( vofiyy ) م . ع . وفى وفاء و وفيا . ر . وفاء . وفية ( vafiyyat ) ص . ع . مؤنث وفى : زن بسر برنده عهد و پيمان . وفيعة ( vafiat ) ا . ع . سربند شيشه . و خنور مانندى از شاخه خرمابن كه در آن توشه و زاد و جامه و جز آن نهند . و لته‌اى كه بدان قلم را پاك كنند . و پشم پاره‌اى كه شتران گرگين را بدان قطران مالند . وفيق ( vafiq ) ص . ع . هو رفيق وفيق : او رفيق همراهست . وق ( vaqq ) ا . ع . آواز وركاك . وقاء ( vaq ' ) و ( veq ' ) ا . ع . هرچه بدان چيزى را نگاهدارند و پناه دهند . و ابن وقاء و يا ابن وقاء : نام مرغى كه صرد و به فارسى و ركاك نامند . و نيز نام مردى . و لازم الوقاء : يعنى سزاوار نگاهداشتن و حفظ كردن . وقاح ( vaq h ) ص . ع . حافر وقاح : سم سخت و شوخ گرفته . و رجل